Zasada trwałości – w ujęciu prawa polskiego artykuł wiary trwałości oznacza, iż para małżeńska powinno zrzeszać małżonków przez całe byt i tym samym powinno być związkiem dozgonnym, tzn. istniejącym do chwili śmierci jednego z małżonków.

Gdy lecz stanie się związkiem martwym, a wówczas przestaje działać, przypadkiem być rozwiązane przez rozwód. Zasadę trwałości małżeństwa realizuje również wprowadzona do prawa polskiego instytucja separacji sądowej, mogąca wypełniać funkcję restytucyjną (restauracja), jako że lokalny prawodawca uzależnił decyzja separacji od zupełności rozkładu pożycia małżonków.

Zasady trwałości nie wypada identyfikować z prawem kanonicznym Kościoła Katolickiego, które wyłącza przypadek rozwiązania małżeństwa.

Kategorie: Małżeństwo • System prawny rodzinne

Wymuszone mąż i żona (z ang. forced marriage) oznacza taki podobieństwo, kto został mieszczący się mimo woli jednej ze stron (na ogół kobiety). Wymuszone małżeństwo różni się od małżeństw takich kiedy pod przymusem azali za namową rodziny. Małżeństwa tego typu były powszechne w całej Europie średniowiecznej podczas gdy i później (jedno z najsłynniejszych małżeństw w historii Nasz to podobieństwo św. Jadwigi z Jagiełłą). Współcześnie ów sprawa dotyczy przede wszystkim Azji i Afryki.

Takie formy związków są niezgodne z prawami człowieka.

W Polsce wymuszone mąż i żona przypuszczalnie stać się unieważnione, jeśli oficjalna wypowiedź o wstąpieniu w pokrewieństwo matrymonialny zostało złożone wobec wpływem bezprawnej groźby drugiej okolica bądź osoby trzeciej, jeśliby z warunki wynika, iż składający publiczna wypowiedź mógł się obawiać, iż jemu samemu czy też innej osobie grozi poważne groźba osobiste (at. 151 § 1 pkt. 3 KRO). Unieważnienia małżeństwa w takim przypadku przypuszczalnie wnioskować o mąż, kto złożył deklaracja dotknięte wadą, aliści w terminie sześciu miesięcy od ustania obawy wywołanej groźbą - a w każdym wypadku po upływie lat trzech od zawarcia małżeństwa.

Linki zewnętrzny

• Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Prawo familijny i opiekuńczy

Kategorie: Małżeństwo • System prawny rodzinne • SocjologiaUkryta kategoria: Zalążki artykułów

Posag (posag) - pieniądze, własność wnoszony mężowi przez żonę niedaleko zawieraniu małżeństwa.

Jeżeli ślubna nie miała posagu, system prawny polskie wyznaczało jej pewną sumę z majątku męża. Był to tzw. zawieniec (pro crinili). A to, co mąż zapisywał żonie, nazywano przywiankiem.

Dawne system prawny polskie, zostawiając wielkość posagu zwyczajowi, zastrzegało, żeby był na rzecz męża funkcjonalny i by po jego śmierci dostarczył utrzymania na rzecz żony. Żona po śmierci męża była skoro obowiązana rodowi zmarłego dać jego zbroję, broń rycerza i konie, wydzieliwszy te, na których za życia męża jeździła.

W średniowiecznej Polsce wiano otrzymywała oblubienica wychodząca za mąż od ojca ewentualnie opiekuna. Wnosiła go do nowego gospodarstwa. Stanowił część majątku rodzinnego należnego córce (w związku z tym świniarka przeciętnie nie miała prawa do spadku po rodzicach). Zabezpieczeniem posagu przez męża było posag. System prawny uchwalone w 1496 karało żonę za niewierność utratą posagu.

W wielu kulturach posag albo wiano do dziś odgrywają istotną rolę społeczną, np. w krajach arabskich (poniżej nazwą mehru).

Zobacz też

• dos

Kategorie: Historia prawa • System prawny rodzinne • Małżonkowie • Zwyczaje słowiańskie • Zwyczaje staropolskieUkryta kategoria: Zalążki artykułów

Tybetanka – córki z rodzin, w których nie było synów, tradycyjnie posiadały szerokie uprawnienia, w tym system prawny zawierania matrylokalnego małżeństwa poligynicznego – analogicznie do patrylokalnych małżeństw poliandrycznych, zawieranych przez braci z jedną kobietą, rzadziej ojca z udziałem synów; w gestii kobiety leży utrzymywanie seksualnej równowagi w poliandrycznym małżeństwie, za co jest darzona szacunkiem i poważana

Poliandria w Tybecie – tybetańska ryt małżeństwa kilku mężczyzn z jedną kobietą, przeciętnie w formie związku między braćmi i wspólną żoną (tzw. poliandria braterska) bądź jak mąż i żona między ojcem i synami, a jego następną żoną (tzw. poliandria dwupokoleniowa).

W wyniku aktywnych represji ze okolica chińskiego rządu poniżej przejawów kultury tybetańskiej, w tym poliandrii, ćwiczenia ta została oficjalnie uznana za widmo marginalne, teraz natomiast odradza się za sprawą nowych czynników społeczno-gospodarczych i kulturowych, a wśród okolicznych ludów o podobnej kulturze.

Analogiczną, tradycyjną praktyką małżeńską w Tybecie i pobliskich krajach, jest poliginia, alias zawieranie małżeństwa przez matkę i jej córki ze wspólnym mężem (poliginia dwupokoleniowa) albo zawieranie małżeństwa przez siostry ze wspólnym mężem (poliginia siostrzana).

Panujący przedtem organizm feudalny zmuszał również do utrzymywania tradycyjnej endogamii we własnej klasie społecznej, a dodatkowo wśród krewnych.

Po utracie niepodległości Tybetu na obiekt ChRL, reformy wprowadzone w latach 1959-60, wyzwalające chłopów pańszczyźnianych a znoszące zniewolenie, wpłynęły negatywnie na schematyczny układ matrymonialny: uprzednio podlegli rolnicy klas du-jung i mi-bo, w charakterze pierwsi zaczęli w dużych ilościach wystrzegać się małżeństw poligamicznych, które i owszem między nich zdarzały się rzadziej aniżeli monogamiczne, występując dopiero co w bogatszych rodzinach z powodów gospodarczych. W związku z polityką kontroli urodzin władze chińskie zabroniły tradycyjnych małżeństw, wprowadzając nowe system prawny rodzinne i delegalizując częsty układ wieloosobowego związku cywilnego, drastycznie zmieniając w ów wyjście struktury społeczne Tybetu. Tym atoli, poliandria braterska stała się najpopularniejszą formą małżeństwa wśród bogatszych chłopów, wyjątkowo w latach zgoła po zniesieniu maoizmu w chińskiej polityce gospodarczej.

Spis treści

• 1 Przyczyny poliandrii
• 2 Warstwy społeczne i konstrukcja rodzinna
  • 2.1 Tre-ba
    • 2.1.1 Abo
  • 2.2 Du-jung
  • 2.3 Mi-bo
• 3 Poliandria braterska
• 4 Poliginia siostrzana
• 5 Wielożeństwo dwupokoleniowa
• 6 Źródła
• 7 Przypisy
• 8 Linki zewnętrzne

//

Przyczyny poliandrii

Badania antropologiczne przeprowadzone do lat 70. XX wieku, które miały na celu wyklarowanie zjawiska poliandrii w Tybecie, a zwłaszcza z reguły spotykanej odmiany inaczej poliandrii braterskiej, doprowadziły do wysunięcia różnych hipotez. Do lat 70. na ogół spotykane w literaturze antropologicznej hipotezy to:

• Zaburzenie proporcji liczby kobiet w stosunku do mężczyzn w charakterze wynik domniemanej, nagminnej staż dzieciobójstwa żeńskich noworodków w Tybecie. Wtajemniczenie poliandrii zażegnało sprawa niedoboru kobiet, pozwalając na małżeństwa kilku spokrewnionych mężczyzn z jedną kobietą.
• Potrzeba ograniczenia przyrostu naturalnego w każdym nowym pokoleniu, ażeby odwrócić przeludnieniu i pojawieniu się głodu, podyktowana specyficznymi warunkami naturalnymi Tybetu związanymi z dużą wysokością n.p.m. – grunt uprawna jest skąpa i trochę płodna, a nastrój nie sprzyja uprawie, niezależnie od tym nie ma dyspozycja zwiększenia areału rolnego. Poliandrię przyjęto w celu uchronienia się zanim głodem.

W 1971 antropolog socjalny Melvyn Goldstein zakwestionował obydwa wyjaśnienia. Podług Goldsteina ćwiczenia zabijania żeńskich noworodków w życiu nie zadomowiła się w Tybecie, tudzież kobiety w tybetańskim społeczeństwie każdorazowo korzystały z wielu praw. W literaturze tybetańskiej nie znaleziono informacji demograficznych, które popierałyby pierwszą hipotezę, np. wzmianek o względnym niedoborze kobiet. Podważył plus drugą teorię, dowodząc, iż poliandria występuje głównie w rodzinach posiadaczy ziemskich, a nie wśród najuboższych warstw społecznych, dokąd możliwość głodu jest najwyższe. Melvyn Goldstein zaproponował wytłumaczenie praktykowania poliandrii uwarstwieniem społecznym Tybetu, jako że struktury rodzinne i małżeńskie stanowiły ścisłe odwzorowanie miejscowej organizacji społecznej o szczerze zdefiniowanych klasach. ów okoliczność natomiast lokalna geografia glebowa wykluczały pozyskanie nowej ziemi rolnej. Pokup zachowania w posiadaniu ziemi, którą informacja familia uprawiała od wielu pokoleń a niezbędność osiągnięcia maksymalnej wydajności pracy na skroś odpowiedzialność wszystkich mężczyzn w danej rodzinie, a plus pracowników najemnych, w celu uzyskania nadmiaru bogactwa potrzebnego do wywiązania się z dziedzicznych zobowiązań podatkowych, uwarunkowały rozpowszechnienie poliandrii (nie dotyczyło mnichów zamieszkałych samodzielnie w klasztorach).

Warstwy społeczne i budowa rodzinna

Tradycyjna zrzeszenie społeczna w Tybecie miała cechy feudalne - ziemie rolne należały do arystokratycznych rodzin, organizacji religijnych i władz centralnych. Rozdzielenie tych ziem był w gestii ich właścicieli.
Obywatele tybetańskie dzieliło się na:

• ger-ba - arystokratycznych panów
• mi-ser - chłopów pańszczyźnianych

Przynależność do tych klas była dziedziczna, również powiązania pośrodku panami i chłopami były dziedziczne.
Warstwa chłopska byli w przyszłości zróżnicowani na trzy klasy, mianowicie:

• tre-ba
• du-jung
• mi-bo

Tre-ba, których było w żadnym wypadku, zajmowali uprzywilejowaną pozycję polityczną i gospodarczą wśród chłopów.

Tre-ba

Tre-ba mieszkali w “zakładowych jednostkach rodzinnych” (ang. corporate family units) o określonych nazwach, które dziedzicznie były niezmienne od pokoleń zaś posiadali wielkie połacie ziemi, nadane im legalnie przez ich panów, które również podlegały prawu dziedziczenia z pokolenia na ród. W zamian musieli opłacać podatki (tre-ba literalnie znaczy “podatnik”) i odbywali pańszczyznę w formie pracy ludzkiej i zwierzęcej. Melvyn Goldstein przedstawił tę “zakładowość” następująco:

Tre-ba zorganizowani byli w zakładowe jednostki rodzinne o określonych nazwach, którym nadano dziedzicznie duże połacie ziemi rolnej z ręki arystokratycznych panów. Te jednostki rodzinne posiadały tytuł własności do swojej ziemi i o tak jak wywiązywały się ze swoich zobowiązań podatkowych, nie podlegały ewikcji. Z drugiej okolica, te jednostki rodzinne były związane ze swoją ziemią bez prawa odejścia. A zobowiązania tre-ba przy swojego pana (bądź panów) były wielorakie i było ich mrowie, w tym zatrudnienie pańszczyźniana, ludzka i zwierzęca, podczas gdy i różnego rodzaju podatki w formie usług, dóbr i pieniędzy. Taksa w formie pracy zwierzęcej był przede wszystkim uciążliwym, skoro wymagał od rodziny tre-ba utrzymywania w gotowości zwierząt jucznych i wierzchowych, osłów i koni, i bycia z nimi w pogotowiu do wykonania zadań komunikacyjnych, do miejsc odległych o co więcej 15 mil, w tamtym miejscu i z powrotem. To obligacja wymagało wielkich nadwyżek bogactwa (utrzymywanie tych zwierząt i potrzebnych ludzi do pomocy), stanowiąc brzemię podatkowe wymagane z tytułu tre-ba. Tre-ba posiadali wobec tego dziedzicznie sporo ziemi, natomiast w zamian świadczyli ciężkie podatki.

(Tre-ba were organized into named corporate family units which hereditarily held sizable amounts of agricultural kraj związkowy from their lord. These family units held written title to their kraj związkowy and could not be evicted so long as they fulfilled specified obligations. On the other hand, however, they were tied to their kraj związkowy and were unable unilaterally and permanently to leave it. The tre-ba obligations to their lord (or lords) were very extensive, including wideranging corvée services in the form of human and animal labor as well as a variety of taxes in kind and money. The animal labor tax was particularly burdensome because it required the tre-ba families to maintain carrying and riding animals, such as donkeys and horses, and be prepared at any time to accompany their animals to the next communication station about 15 miles away and back. This obligation required substantial surplus wealth (for maintaining these animals and the people who looked after them) and was a tax obligation only for the tre-ba stan prawny. The tre-ba, therefore, hereditarily held considerable amounts of kraj związkowy obuwie reciprocally had heavy tax responsibilities.)

Pomimo wielu zobowiązań tre-ba żyli przeważnie w dostatku. Dostatek zależał od skutecznej uprawy ziemi, bo uwarunkowania glebowo-klimatyczne wykluczały pozyskanie nowej poniżej uprawę. W związku z tym całość struktury rodzinnej i systemu zawierania małżeństw, a oraz systemu dzierżawy w przypadkach, podczas gdy nie starczało rodzinnych rąk do pracy, podporządkowano tej kwestii, co spowodowało dalsze rozwarstwienie społeczne.

U tre-ba strukturę rodzinną i zawieranie małżeństw cechowały dwójka podstawowe zasady:

• zakładowa rodzina-trzon
• zasada jednego małżeństwa.

“Rodzina-trzon” (ang. “monomarital stem family”) to taka, w której milusiński żonate albo zamężne jest nierozdzielnie związane ze wspólnym gospodarstwem domowym, będącym miejscem jego urodzenia. W Tybecie z reguły odnosi się to do synów, albowiem tradycyjnie przeważa norma patrylokalności. Zgodnie z zasadą jednego małżeństwa w każdym pokoleniu, jedno i przed chwilą jedno para małżeńska jest dozwolone wśród braci, a dzieci z takiego małżeństwa są pełnoprawnymi członkami jednostki rodzinnej.

Rodzinna zrzeszenie tre-ba oparta na tych dwóch zasadach zapobiega dalszemu dzieleniu ziemi. Stan, w której zaistniałoby w rodzinie ród z dwoma albo więcej spowinowaconymi rodzinami (dubel żony czy też więcej) jest postrzegana jak niestabilna.

Poliandria braterska, dwóch braci i jednej kobiety, miała obszar częściej, aniżeli trzech azali czterech mężczyzn i jednej kobiety, z uwagi na konfliktowość takich związków i postrzeganą dobrodziejstwo zbliżonego wieku braci-współmałżonków. Stosowano różne metody, tak aby pomniejszyć liczbę braci uczestniczących w gospodarstwie domowym, m.in. przez dola jednego na mnicha zachowującego celibat bądź gorąco syna do adopcji do matrylokalnego zamieszkiwania u rodziny bezdzietnej, bądź pozbawionej syna.

W rodzinach tre-ba przeważały małżeństwa poliandryczne, poligynicznych było mniej. Dwupokoleniowa poliandria miała obszar rzadziej. Monogamiczne relacje występowały niezmiernie okazjonalnie z uwagi na nieodzowność zapobiegania podziałowi ziemi, płaskość synów i “zakładowość” jednostki rodzinnej.

Abo

Głowę rodziny i osobę decydującą we wszystkich sprawach w jedno-małżeńskich rodzinach-trzonach nazywa się trong bey abo albo krótko abo. Abo zarządza mieniem gospodarstwa domowego, jest każdorazowo mężczyzną i niezupełnie wiecznie najstarszym z pokolenia u władzy. Niekiedy młodszy towarzysz funkcjonuje w roli abo, jak delfin mężczyzna ze względu na stulecie nie jest w stanie wydołać tym obowiązkom.

We wiosce Dechen, dokąd wychowanek Uniwersytetu Case Western Reserve, tybetański antropolog socjalny - Ben Jiao - prowadził pierwsze danie opracowanie naukowe demograficzne w terenie dotyczące poliandrii braterskiej we współczesnej wiosce rolniczej w Tybecie poniżej władzą chińską, abo nazywano sa yon (dosł. “kontrahent pożywienia”) albo khyim dag (dosł. “właściciel rodziny”). W przypadku braku mężczyzny funkcję tę sporadycznie pełniła świniarz, z reguły wdowa po abo i zwykle wyłącznie do czasu małżeństwa jej dorastającego syna.

Du-jung

Nazwą du-jung określa się podległych chłopów, którzy uprawiali indywidualnie małe pola (du-jung literalnie “zbity dym”, tj. “zbity właściciel zakładu”) podlegające osobie, a nie rodzinie, alias w inny sposób aniżeli w przypadku rodzin tre-ba, dokąd grunt stanowiła majątek zakładu rodzinnego. Reguły spadkowe na rzecz du-jung różniły się w dużej mierze od tych na rzecz tre-ba, skoro człowiek klasy du-jung nie pył gwarancji przekazania swojego majątku synowi. Jego pan stworzenia, dotkliwy właściciel tej ziemi, decydował o sprawach spadkowych. Du-jung, w porównaniu z tre-ba, proszek acz o wiele lżejsze zobowiązania podatkowe (dopiero co w postaci pracy pańszczyźnianej na rzecz swojego pana) i dotyczyły one indywidualnego du-jung, a przenigdy dziedzicznie całej jego rodziny.

Strukturę rodzinną du-jung, inaczej od tre-ba, cechował pozbawienie zakładowych jednostek ziemno-rodzinnych z uwagi na nieposiadanie ziemi. Żeniący się potomek męski często tworzył odrębne domostwo domowe po parcelacji ziemi. W przeciwieństwie do tre-ba, którzy wchodzili w pokrewieństwo matrymonialny na podstawie planowania gospodarczego, motywowani zachowaniem rodzinnej jednostki ziemnej, małżeństwa wśród du-jung miały tak bywa element emocjonalne (”z miłości”) i były niezupełnie nieustannie monogamiczne. Względnie rzadkie przypadki poliandrii wśród du-jung miały obszar właśnie w bogatych rodzinach.

Mi-bo

Mi-bo (literalnie “ludzka wynajem”) nie podlegali przywiązaniu do ziemi, ani dziedzicznym obligacjom rodzinnym na obiekt swoich panów i nie posiadali praw ziemskich. W przeciwieństwie do tre-ba i du-jung mieli swoboda przemieszczania się, nie zważając na więzi ze swoimi panami. Mi-bo pracowali przede wszystkim na obiekt tre-ba, dzierżawiąc od nich swoje grunty i w ramach zapłaty wykonując pracę na przedmiot zakładowych jednostek rodzinnych. Władali swoim mieniem indywidualnie, jednakowo gdy du-jung, bez przekazywania go w spadku.

Poliandria braterska

Poliandria braterska jest tradycyjną formą małżeństwa, faworyzowaną teraz na wsi, przed była często spotykana wśród tre-ba. Małżeństwa poliandryczne każdorazowo aranżowali rodzice, coraz we wczesnym dzieciństwie przyszłych małżonków. O zawieraniu małżeństw wśród tre-ba decydowały życzliwość polepszenia bytu rodziny, w takim razie poglądy małżonków nie były brane poniżej uwagę, dzisiaj ostre sprzeciwy starszych dzieci są przeważnie uwzględniane. Delfin towarzysz sprawował funkcję abo w poliandrycznej rodzinie spowinowaconej, niemniej jednak wszyscy bracia pracowali wspólnie, na równi i posiadali te same uprawnienia seksualne do wspólnej żony, która z kolei musiała tyczyć się ich jednakowo.

Wszystkie dzieci były traktowane na równi, a ich “tatuś” był podlegający nie promować żadnego z dzieci, co więcej wiedząc, które począł. Biologiczne ojcostwo w życiu nie było i dalej nie jest uważane w Tybecie za ważne. Jednakowo, dzieci musiały odnosić się wszystkich swoich wujków kiedy ojców, unikając traktowania pokolenia starszego na zasadzie “tata/mama i wszyscy inni”, chociażby kiedy wiedziały czyimi były potomkami. Laur najstarszego brata ma obszar tylko w formie grzecznościowego zwrotu związanego z przewodniczeniem rodzinie, jakkolwiek nie ma związku z rzeczywistym ojcostwem zwracającego się dziecka.

Rozwód ze okolica jednego z braci nie stanowił problemu. Bracia niezadowoleni z małżeństwa poliandrycznego mogli bez przymusu przeoczyć domostwo.

Poliandria braterska jest dzisiaj najpopularniejszą formą małżeństwa na tybetańskiej wsi, ze względu na korzyści ekonomiczne. W innym uwarunkowaniach społeczno-ekonomicznych, np. na uchodźstwie w zurbanizowanych Indiach bez konieczności unikania podziału ziemi, poliandria zanika na przedmiot monogamii.

Poliginia siostrzana

Poligynia siostrzana to gatunek małżeństwa zbieżny do poliandrii braterskiej, choć spotykany w Tybecie w dużym stopniu rzadziej. Siostrzane małżeństwa poligyniczne stanowią preferowany priorytet w rodzinie, w której na glob spodziewany zaledwie córki. Wg tradycyjnych zasad spadkowych tytuł własności uprawnień do ziemi stanowiło domenę mężczyzn. W wyjątkowych sytuacjach, kiedy brakowało męskich potomków, prawa do ziemi zakładowej (współcześnie rodzinnej) przechodziły na córki. Siostry społem zawierają podobieństwo matrymonialny z panem młodym, ażeby w konsekwencji nie oddać ziemię w stanie niepodzielonym. Jahwe młody wprowadza się do domu sióstr na zasadzie matrylokalności, stając się uprawnionym członkiem ich rodziny. W przypadku zwyczajowej zasady patrylokalności, która dodatkowo przeważa w Tybecie - panny młode wprowadzają się do domu rodziny męża (mężów).

Wielożeństwo dwupokoleniowa

Dwupokoleniowa wielożeństwo opiera się na zasadzie jednego, wspólnego małżeństwa, a jej celem jest uniknięcie podziału ziemi rodzinnej. Istnieją dwaj formy poligamii dwupokoleniowej:

• poliandria
• poligynia

Poliandria dwupokoleniowa być może mieć obszar w rodzinie, w której umarła prototyp, poprzednio potomek męski zdążył się ożenić, o ile wdowiec ożeni się apiać, pod ręką czym tatuś i potomek męski zaangażują się we współmałżeństwo z jedną kobietą, w zastępstwie utworzenia dwóch spowinowaconych rodzin (osobnych małżeństw), co pozwala oszczędzić niepodzieloną jednostkę ziemi. Analogicznie, o poligynii dwupokoleniowej mówi się, jak świniarka nie posiadająca syna owdowieje i zawrze poligyniczny podobieństwo matrymonialny z udziałem córki, co również prowadzi do zachowania niepodzielonej jednostki ziemi.

Źródła

• Jiao, Ben. 2001. Socio-economic and Cultural Factors Underlying the Contemporary Revival of Fraternal Polyandry in Tibet (Czynniki społeczno-gospodarcze i kulturowe cechujące współczesne renesans się poliandrii braterskiej w Tybecie). PhD dissertation (angaż doktorska), Department of Anthropology, Case Western Reserve University, Cleveland, USA. Hiperłącze prawdziwy 2008-02-17. (en)
• Levine, Nancy E. 1988. The Dynamics of Polyandry: Kinship, Domesticity and Population on the Tibetan Border, Chicago, USA: oficyna University of Chicago Press. 309 stron. ISBN 0-226475697.
• Polyandry in Tibet – przekonywanie z wniesieniem poprawek merytorycznych wersji z angielskiej Wikipedii. (wariant z 2008-02-07)
• Goldstein, Melvyn C. 1971. “Stratification, Polyandry, and Family Structure in Central Tibet”, Southwestern Journal of Anthropology, 27(1): 64-74. Odsyłacz prawdziwy 2008-02-17. (en)
• Goldstein, Melvyn C. 1987. “When Brothers Share a Wife”, Natural History, 96(3):109-112. Hiperłącze naukowy 2008-02-18. (en)
• Childs, Geoff. 2003. “Polyandry and population growth in a Historical Tibetan Society”, History of the Family, 8:423–444. Hiperłącze prawdziwy 2008-02-07. (en)
• Goldstein, Melvyn C. 1976. “Fraternal Polyandry and Fertility”, Human Ecology, 4(2): 223–233. Odsyłacz prawdziwy 2008-02-07. (en)
• Levine, Nancy E., & Silk, Joan. 1997. “Why Polyandry Fails: Sources of Instability in Polyandrous Marriages”, Current Anthropology, 38(3): 375–398. (czerwiec 1997). Odnośnik prawdziwy 2008-02-18. (en)
• Crook, John H. & Crook, Stamati. 1994. “Explaining Tibetan polyandry: Socio-cultural, Demographic, and Biological Perspectives”. Podział mieszczący się w: Crook, John H. & Osmaston, Henry A. (Redaktorzy), Himayalan Buddhist Villages: Environment, Resources, Society and Religious Life in Zangskar, Ladakh (str. 735–786), Bristol, Wielka Brytania: University of Bristol, oficyna Bristol Classical Press. 866 stron. ISBN 0-86292-386-7.

Przypisy

1. ↑ Jiao, Ben. 2001. Socio-economic and Cultural Factors Underlying the Contemporary Revival of Fraternal Polyandry in Tibet (Czynniki społeczno-gospodarcze i kulturowe cechujące współczesne renesans się poliandrii braterskiej w Tybecie), PhD dissertation (zatrudnienie doktorska), Department of Anthropology, Case Western Reserve University, Cleveland, USA, str. 198. Hiperłącze naukowy 2008-02-17. (en)
2. ↑ 2,0 2,1 Jiao, Ben. 2001. str 4-5.
3. ↑ Jiao, Ben. 2001. str. 5. (ang.: “Similarly, a form of polyandry called polygynandry in which two or more brothers marry two wifes is occasionally practiced.”)
4. ↑ Jiao, Ben. 2001. str. xi.
5. ↑ Levine, Nancy E. 1988. The Dynamics of Polyandry: Kinship, Domesticity and Population on the Tibetan Border, Chicago, USA: oficyna University of Chicago Press. 309 stron. ISBN 0-226475697. str. 171.
6. ↑ Jiao, Ben. 2001. str. 162.
7. ↑ Jiao, Ben. 2001. str. xii.
8. ↑ Jiao, Ben. 2001. str 53-54.
9. ↑ Jiao, Ben. 2001. str 94.
10. ↑ 10,0 10,1 10,2 Goldstein, Melvyn C. 1971. “Stratification, Polyandry, and Family Structure in Central Tibet”, Southwestern Journal of Anthropology, 27(1): 64-74, str. 66. Hiperłącze prawdziwy 2008-02-17. (en)
11. ↑ Goldstein, Melvyn C. 1971. str. 68.
12. ↑ 12,0 12,1 Goldstein, Melvyn C. 1987. “When Brothers Share a Wife”, Natural History, 96(3):109-112, str. 110. Odsyłacz prawdziwy 2008-02-18. (en)
13. ↑ 13,0 13,1 Goldstein, Melvyn C. 1971. str. 67.
14. ↑ Goldstein, Melvyn C. 1971. str. 69.
15. ↑ 15,0 15,1 Goldstein, Melvyn C. 1971. str. 70-71.
16. ↑ Polyandry in Tibet – perswazja z wniesieniem poprawek merytorycznych wersji z angielskiej Wikipedii. (kategoria z 2008-02-07)
17. ↑ Jiao, Ben. 2001. str 95.
18. ↑ Goldstein, Melvyn C. 1971. str. 72.
19. ↑ Jiao, Ben. 2001. str. 25.
20. ↑ 20,0 20,1 Goldstein, Melvyn C. 1987. str. 109.
21. ↑ Levine, Nancy E., & Silk, Joan. 1997. “Why Polyandry Fails: Sources of Instability in Polyandrous Marriages”, Current Anthropology, 38(3): 375–398, str. 386. (czerwiec 1997). Odnośnik prawdziwy 2008-02-18. (en)
22. ↑ Goldstein, Melvyn C. 1971. str. 73.

Linki zewnętrzne

• Papers on Tibetan Marriage and Polyandry (Prace naukowe na materia małżeństw i poliandrii w Tybecie), The Center for Research on Tibet, Department of Anthropology, Case Western Reserve University, Cleveland, USA (en)

Kategorie: Dobre artykuły • Mąż i żona • Tybet

Tobiaszowe noce – zadanie unikania kontaktu seksualnego w nocna pora poślubną, później i przez nieco kolejnych nocy, częsty w chrześcijaństwie od synodu w Kartaginie w 398.

Nazwa tego zwyczaju wiąże się z biblijnym Tobiaszem, jaki wskutek powściągliwości seksualnej w tym czasie uwolnił się od demonicznego zagrożenia. Średniowieczny ascetyzm pogłębił te idee i zalecał powstrzymywanie się od współżycia przez 3 kolejne noce w celu ofiarowania siebie Chrystusowi, Matce Boskiej i św. Józefowi.

Odpowiednik tobiaszowych nocy spotyka się dodatkowo w obyczajowości innych kultur: Słowian, Estończyków, Żydów i Hindusów. Było to związane z lękiem poprzednio bóstwami, demonami i złymi mocami. W Indiach oraz miało podać stopniowemu oswojeniu się ze sobą małżonków, którzy nie znali się przedtem ślubem.

Bibliografia

• Zbigniew Lew-Starowicz, Encyklopedia erotyki, Gród nad Wisłą 2004, ISBN 83-7200-882-5

Zobacz też

• asceza seksualna
• brahmaćarja
• prawo pierwszej nocy

Kategorie: Sakramentologia • Relacja chrześcijaństwa • Mąż i żona • Stosunek

Poliandria (z gr. πολύς polys - “mnogi” tudzież ἀνήρ aner, genetivus ἀνδρός andros - “mężczyzna”), wielomęstwo – jedna z form poligamii, rzadziej spotykana aniżeli poliginia. Jest to powinowactwo matrymonialny jednej kobiety z wieloma mężczyznami.

Z poliandrią mamy do czynienia wśród ludów zamieszkujących obszary o niekorzystnych warunkach przyrodniczych, np. u niektórych plemion eskimoskich, indiańskich (Szoszonów) i w Tybecie (dokąd dopiero co angaż kilku mężczyzn jest w stanie umożliwić rodzinie wyżywienie) i przyczynia się płeć nadobna w tamtym czasie do zmniejszenia przyrostu naturalnego. Występuje również w niektórych społecznościach afrykańskich (Bahimowie), tuż przy monogamii i poligynii, w przypadku jak opłata za żonę jest zbytnio wysoka na rzecz biedniejszych członków społeczności. Przypuszczalny jest w tamtym czasie pokrewieństwo grupy mężczyzn z jedną kobietą. Poliandria bywała także akceptowana wśród Guanczów na niektórych z Wysp Kanaryjskich.

Zobacz też

• poliandria w Tybecie,
• poligamia,
• poligynia,
• poligynandria.

Kategoria: Małżeństwo

Liga Mąż i żona Małżeństwu (LMM) - syndykat zajmujące się nauką i promowaniem naturalnego planowania rodziny.

LMM powstała w 1992 jak zrzeszenie wywodząca się z istniejącej od 1971 amerykańskiej organizacji The Couple to Couple League, założonej przez małżonkowie John i Sheila Kippley. Podstawową formą działania LMM jest dyrygowanie kursów naturalnego planowania rodziny, przeznaczonych głównie na rzecz małżeństw, toż oraz na rzecz narzeczonych i na rzecz pojedynczych osób. Nauczycielami są jedynie małżonkowie.

Kurs składa się z czterech kilkugodzinnych spotkań, odbywających się w miesięcznych odstępach. Poruszane są tematy odpowiedzialnego rodzicielstwa, płodności po porodzie, w czasie karmienia piersią, po odstawieniu pigułki antykoncepcyjnej i okresie przekwitania. Na rzecz LMM naturalne programowanie rodziny to nie antykoncepcja tymczasem krój życia.

LMM jest organizacją niedochodową. Środki na dyrygowanie i dodawanie nowych form działalności są pozyskiwane z opłat wnoszonych przez uczestników kursów, z rozprowadzania materiałów a z racji darowiznom. Przymierze powinno się do Polskiej Federacji Stowarzyszeń Rodzin Katolickich i do Polskiej Federacji Ruchów Obrony życia.

Stowarzyszenie wydało podręcznik:

• Kippley J. i S., Sztuka Naturalnego Planowania Rodziny, LMM, Piaseczno 2004.

LMM wydaje biuletyn Fundamenty Rodziny.

Zobacz też

• Naturalne programowanie rodziny

Linki

strona stowarzyszenia

Kategorie: Stowarzyszenia katolickie • Międzynarodowe organizacje pozarządowe • Para małżeńska

Małżonkowie – osoby, które zawarły pokrewieństwo matrymonialny: mąż (mężczyzna) albo współmałżonka (pastuch świń). We wszystkich krajach małżonków mogą mianować jeden mężczyzna i jedna pastuch świń (małżeństwo monogamiczni). W krajach, w których zalegalizowano małżeństwa homoseksualne, małżonkami mogą być para osoby tej samej płci (mąż z mężem, mężatka z żoną). W niektórych krajach legalne są również małżeństwa poligamiczne, wtedy małżonków stanowią: jeden mąż z wieloma żonami bądź rzadziej jedna małżonka z wieloma mężami.

Współmałżonek w języku prawniczym oznacza relację jednego z małżonków poniżej drugiego, na ogół dopiero co w trakcie trwania małżeństwa. Po rozwodzie a po owdowieniu i ponownym zawarciu małżeństwa, współmałżonkowie stają się na rzecz siebie byłymi małżonkami (eksmałżonkami).

Spis treści

• 1 Małżeństwo w Biblii
  • 1.1 Mąż w Biblii
  • 1.2 Żona w Biblii
• 2 Zobacz też
• 3 Przypisy

//

Para małżeńska w Biblii

Mąż w Biblii

Według Starego Testamentu, mąż to mężczyzna żyjący z kobietą w związku małżeńskim. W Biblii odpowiedniki tego słowa — hebrajski (’isz) i grecki (anér) — oznaczają “człowieka; mężczyznę”. .

W czasach patriarchów mąż i ojciec był kapłanem a sędzią swej rodziny, a w całych dziejach opisanych w Biblii nieodmiennie cieszył się głębokim szacunkiem.

Żona w Biblii

Według Biblii, żoną jest pastuch świń pozostająca z mężczyzną w związku małżeńskim. Hebrajski termin ’iszszáh (dosł. “rodzaju żeńskiego człowiek”) odnosi się zarówno do “kobiety”, kiedy i do “żony”, którą nazywano ponadto “własnością męża”. Greckie wyraz gyné dodatkowo prawdopodobnie znaczyć “żonę” natomiast ogólnie “kobietę”.

Zobacz też

Zobacz parol małżonek w Wikisłowniku

Zobacz parol żona w Wikisłowniku

Zobacz parol mąż w Wikisłowniku

• małżeństwo
• stan cywilny

Przypisy

1. ↑ Oz 2:16, przyp. w NW
2. ↑ Rz 7:2, Int
3. ↑ Rdz 18:12; 20:3
4. ↑ Jer 3:20
5. ↑ Mt 1:18-20
6. ↑ Pwt 22:23, 24
7. ↑ Rdz 31:31, 32
8. ↑ Hi 1:5
9. ↑ 1Pt 3:5, 6
10. ↑ Pwt 21:18-21
11. ↑ Est 1:10-21
12. ↑ Iz 62:4

Kategorie: Relacje rodzinne • Para małżeńska • System prawny rodzinne

Matrylokalność, matrylokalizm to dogmat wynikająca ze zwyczaju obecnego w pewnych kręgach kulturowych, podług którego mgła po zawarciu związku małżeńskiego zamieszkuje w miejscu ewentualnie w pobliżu miejsca zamieszkania rodziny żony.

Rodzina matrylokalna to młode para małżeńska osiadłe w domu rodziców panny młodej.

Zobacz też

p • d • e
matriarchat - patriarchat

matrylinearny ustrój pokrewieństwa - patrylinearny organizm pokrewieństwa

lokalizacja małżeństwa: matrylokalność - patrylokalność

endogamia - egzogamia

 

Kategoria: Małżeństwo

Nazwa tego hasła odnosi się do więcej aniżeli jednego pojęcia.

• nowożeńcy - młoda opar, mąż i połowica jakiś epoka po ślubie

→ zobacz wyjazd poślubna, uroczystości weselne, zawarcie związku małżeńskiego, para małżeńska, małżeństwo, para

• Nowożeńcy (obraz filmowy) (2003)
• Nowożeńcy (teleturniej)

Kategorie: Strony ujednoznaczniające • MałżeństwoUkryta kategoria: Zalążki artykułów