Tobiaszowe noce – zadanie unikania kontaktu seksualnego w nocna pora poślubną, później i przez nieco kolejnych nocy, częsty w chrześcijaństwie od synodu w Kartaginie w 398.

Nazwa tego zwyczaju wiąże się z biblijnym Tobiaszem, jaki wskutek powściągliwości seksualnej w tym czasie uwolnił się od demonicznego zagrożenia. Średniowieczny ascetyzm pogłębił te idee i zalecał powstrzymywanie się od współżycia przez 3 kolejne noce w celu ofiarowania siebie Chrystusowi, Matce Boskiej i św. Józefowi.

Odpowiednik tobiaszowych nocy spotyka się dodatkowo w obyczajowości innych kultur: Słowian, Estończyków, Żydów i Hindusów. Było to związane z lękiem poprzednio bóstwami, demonami i złymi mocami. W Indiach oraz miało podać stopniowemu oswojeniu się ze sobą małżonków, którzy nie znali się przedtem ślubem.

Bibliografia

• Zbigniew Lew-Starowicz, Encyklopedia erotyki, Gród nad Wisłą 2004, ISBN 83-7200-882-5

Zobacz też

• asceza seksualna
• brahmaćarja
• prawo pierwszej nocy

Kategorie: Sakramentologia • Relacja chrześcijaństwa • Mąż i żona • Stosunek